ที่ว่างแห่งความรัก ที่พร้อมให้อีกฝ่ายเติบโต

ความรัก เป็นเรื่องนามธรรม จับต้องไม่ได้ แต่รู้สึกและสัมผัสได้

ทุกคนต่างต้องการความรักดีๆ เข้ามาในชีวิต

…แล้วอะไรคือความรักที่ดีที่สุดล่ะ…

ความรักของพ่อแม่คงเป็นหนึ่งในคำตอบที่ผุดขึ้นมาทันทีทันใดในหัวของใครหลายคน เพราะความรักของพ่อแม่เป็นความรักที่บริสุทธิ์ที่สุด พ่อแม่พยายามทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้ลูกได้รับสิ่งที่ดีที่สุด เพื่อให้ลูกเติบโตขึ้นและก้าวหน้าไปได้อย่างมั่นคง และไม่ได้ต้องการสิ่งใดๆ ตอบแทนจากลูก

…ความรักลักษณะนี้ทำให้เกิดอะไร…

“Love is the giving of space” การมอบพื้นที่ว่างของพ่อแม่ ทำให้ลูกสามารถเอาใจไปวางไว้ที่ว่างแห่งนั้นได้อย่างสบายใจ สบายใจมากพอที่จะเป็นตัวของตัวเองได้อย่างเต็มศักยภาพ รับรู้ที่ว่างแห่งนี้เป็นที่ที่ปลอดภัย ทำให้ลูกพร้อมที่จะเติบโตตามที่ที่เขาอยากจะเป็น

…ความรักแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร…

ที่ว่างแห่งหัวใจของพ่อแม่ต้องพร้อมที่จะ “ยอมรับ” กับสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นอย่างยินดีและอย่างเต็มใจ

“อย่างยินดี” คือ พร้อมยินดีกับการเติบโตบนที่ว่างที่พ่อแม่มอบไว้ให้

“อย่างเต็มใจ” คือ พร้อมยอมรับแม้จะเกิดความผิดพลาดขึ้นก็ตาม

การมีความรักแบบนี้จึงต้องเป็นผู้ที่ “พร้อม” เสมอ ดังที่ท่านติช นัช ฮันท์ พระอาจารย์เซนชาวเวียดนาม กล่าวว่า “ถ้าคุณรักใครสักคน แต่คุณไม่ได้ทำตัวให้พร้อมสำหรับเขาแล้ว นั่นไม่ใช่ความรักที่แท้จริง”

………………………………………..

…ความรักลักษณะนี้ต้องเป็นความรักของพ่อแม่เท่านั้นใช่หรือไม่…

:: ไม่จำเป็นเลย พ่อแม่บางคนก็อาจไม่มีที่ว่างเช่นนี้ให้กับลูก เช่น ลูกต้องตั้งใจเรียนสอบให้ติดหมอ จะได้เป็นหน้าเป็นตาให้กับพ่อแม่นะลูก ความรักของพ่อแม่เช่นนี้จึงไม่มีที่ว่างที่จะให้ลูกเติบโตได้ตามศักยภาพของเขา เป็นความรักที่ “ไม่พร้อม”

:: ในบทบาทของลูกก็สามารถ “พร้อม” ที่จะรักพ่อแม่ได้เช่นกัน ลูกสามารถมอบที่ว่างให้กับเสียงบ่นของพ่อแม่ สามารถเป็นที่ว่างให้กับความไม่รู้ในการเล่นแอพพลิเคชั่นของพ่อแม่ ความรักเช่นนี้จึงเป็นความรักที่พร้อมต้อนรับพ่อแม่ในแบบที่เขาเป็น เป็นโอกาสของการทำหน้าที่ลูกที่มอบที่ว่างให้กับพ่อแม่

:: ในการทำงานก็สามารถมีความรักที่พร้อมได้เช่นกัน หัวหน้ามีที่ว่างพร้อมที่จะให้ลูกน้องทำงานตามศักยภาพของเขา เป็นที่ว่างแห่งการต้อนรับความผิดพลาดที่อาจจะเกิดขึ้นจากการทำงานของลูกน้อง และที่ว่างแห่งนี้จะเป็นที่ว่างให้ลูกน้องได้เติบโตขึ้น ในทางกลับกันลูกน้องเองก็สามารถมอบที่ว่างให้กับหัวหน้า เป็นที่ว่างให้กับหัวหน้าเป็นผู้นำในการทำงาน

:: ในความรักของหนุ่มสาวก็มีที่ว่างได้เช่นกัน ต่างฝ่ายต่างเป็นที่ว่างซึ่งกันและกัน ให้แต่ละฝ่ายได้เป็นตัวของตัวเอง เป็นที่ว่างที่จะยอมรับและให้อภัยกับความผิดพลาดที่เกิดขึ้น เป็นที่ว่างที่จะทำความเข้าใจและใช้ชีวิตร่วมเดินทางกันต่อไป

เว้นช่องว่างระหว่างความสัมพันธ์ ให้ได้ก่อตัวเป็นความ “คิดถึง” และยังได้มองเห็นความสำคัญของกันและกันบ้าง

การให้ระยะห่างเป็นอีกส่วนหนึ่งของการรักษาความสัมพันธ์ในชีวิตคู่ อย่าก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของกันและกัน จนอีกฝ่ายอึดอัดใจ จนนำไปสู่การทะเลาะเบาะแว้งได้ในที่สุด

รู้จักเว้นระยะห่างระหว่างกันไว้ ไม่ต้องตัวติดกันตลอดเวลา ทุกคนต้องการพื้นที่ส่วนตัวในการได้ทุ่มเทให้กับสิ่งที่ตัวเองชอบบ้าง ได้ใช้เวลากับทุกบทบาทชีวิตให้อยู่ในความสมดุล

หลายครั้งหลายคนอาจไม่มีที่ว่างที่เพียงพอ ไม่พร้อมที่จะเป็นที่ว่างให้อีกฝ่าย ไม่พร้อมที่จะยอมรับความผิดพลาด ทำให้ไม่สามารถร่วมเดินทางต่อไปได้ และเป็นปัญหาของคู่รักอยู่เสมอ

………………………………………..

ท้ายที่สุด เราก็สามารถรักตัวเอง ด้วยการ “มอบที่ว่างให้กับตัวเอง”

ที่ว่างของการเรียนรู้เติบโตและเป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่

ที่ว่างของการยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น ยอมรับความผิดพลาด

และเป็นที่ว่างที่พร้อมจะให้อภัยกับตัวเองอยู่เสมอ

ความรักที่แท้จริง คือ ความพร้อมที่จะมอบที่ว่างให้อีกฝ่ายเติบโตและความพร้อมที่จะยอมรับสิ่งที่ผิดพลาด ไม่ว่าจะบทบาทไหนในชีวิตก็มีความรักที่แท้จริงได้ เพียงแค่เป็นที่ว่างให้แก่กัน

“คุณพร้อมหรือยังที่จะมอบที่ว่างให้ใครสักคน”

……………………………………………………………………

ขอขอบคุณ : บทความวิชาการโดย อาจารย์ ดร.วรัญญู กองชัยมงคล

อาจารย์ประจำแขนงวิชาจิตวิทยาการปรึกษา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เรียบเรียงโดย : beautyinfoo

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *