อ ย่ายึดติดกับตำแหน่ง เ กิ น ไ ป เพราะสักวัน เราก็ต้องโยกย้ายอยู่ดี

เคยมั้ย?

ตอนนั่งเรียน ก็จะนั่งฝั่งเดิม บริเวณเดิมๆ ของห้อง

จะจองตั๋วชมภาพยนตร์ เรามักจะเลือกแถวเดิม มุมเดิมๆ ที่เคยเลือก

เวลาไปร้านอาหาร เราจะมีมุมโปรดหรือโต๊ะประจำที่เราเลือกนั่ง

ในชีวิตจริงของเราแต่ละคน ย่อมมีที่นั่งประจำ ซึ่งเป็นความคุ้นชิน เช่น เวลาไปวัด เราก็จะเลือกนั่งในบริเวณเดิมๆ เมื่อใดที่เกิดการเปลี่ยนแปลง ปรับที่นั่ง หรือที่นั่งเต็ม ก็จะรู้สึกไม่คุ้นเคย นั่งไม่สบาย มุมไม่ได้ เสียงไม่ชัดเจน อารมณ์แบบนี้ย่อมเคยเกิดกับเราทุกคน เราล้วนมีที่นั่งเป็นของตัวเองด้วยกันทั้งนั้น

……………………………………….

เราล้วนมีความคุ้นเคยและไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง

เรามักยึดติดในสิ่งเดิมๆ ที่เราทำ ที่เราเป็น และไม่อยากให้ใครเข้ามาล่วงล้ำ

ยิ่งในสภาพสังคมโลกที่แปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนกันเป็นวินาที

แต่ก็อีกนั่นแหละ “ความเปลี่ยนแปลงเป็นนิรันดร์”

เราก็ต้องพร้อมที่จะปรับตัว เพื่อให้สามารถอยู่ท่ามกลางกระแสที่ไหลเปลี่ยน ได้อย่างแข็งแรงไม่โน้มเอียงไปมา

ยุคแห่งการผัดเปลี่ยนมีมาให้เห็นทุกวัน

:: โรงแรมดังเมื่อในอดีต ปัจจุบันกลับกลายเป็นร้าง

:: ร้านอาหารเล็กๆ ที่เคยนั่งทานเป็นประจำ กลับต้องปิดตัวลง

:: มีห้างเปิดใหม่ ที่ใหญ่กว่าเดิม ผุดเป็นดอกเห็ด

:: มีระบบ ระเบียบวิธี หรือค่านิยมใหม่ๆ เพิ่มขึ้น

……………………………………….

จริงๆ แล้ว ในชีวิตประจำวันของเราทุกคน มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา

จะเป็นการเปลี่ยนแปลงทีละนิดๆ จนเราแทบไม่ทันได้สังเกต

หรือเป็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว จนตั้งตัวไม่ทัน

สรรพสิ่งเคลื่อนไหวและเคลื่อนย้ายอยู่ตลอดเวลา

ของเก่าเริ่มทรุดโทรมลงเรื่อยๆ ต้องมีของใหม่มาแทนที่

วิถีชีวิตก็ต้องปรับเปลี่ยนกันใหม่ เพื่อให้เป็นระบบระเบียบ และพัฒนาไปกว่าเดิม

แม้จะเสียดายวัฒนธรรมเก่าก่อน ก็จำต้องน้อมรับต่อการเปลี่ยนไป

ความเปลี่ยนแปลง” เกิดขึ้น ไม่ช้า ก็เร็ว

หลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไปแล้ว ก่อนที่เราจะรู้สึกตัวเสียอีก

ทุกคนไม่อาจหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงได้

แม้มีเหตุต่างกัน แต่ทุกผลลัพธ์ที่เกิด ล้วนเกิดจาก ก า ร เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง

เราต่างต้องรับมือกับทุกๆ ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น

บางทีมันอาจไม่ใช่เพียงภายนอกเท่านั้น

หากแต่อาจเป็นภายในใจของเราเองที่พร้อมรับมือกับสิ่งที่เปลี่ยนหรือกำลังจะเปลี่ยนไปหรือยัง

เราเตรียมตัวดี . . การเปลี่ยนแปลงจะเป็นเหมือนลมที่พัดปลิวมาปะทะกับใบหน้า แล้วผ่านไป

หากเราละเลย . . การเปลี่ยนแปลงอาจเป็นดังพายุใหญ่โหมกระหน่ำ หอบทุกสิ่งทุกอย่างให้พัดปลิวไปกับมัน

……………………………………….

ไม่ว่าเราจะนั่งตรงไหนที่ใด สักวันเราก็ต้องย้าย เปลี่ยนที่เปลี่ยนทาง

ที่นั่งที่จะคงอยู่ตลอดไปได้นั้น คือ การได้เข้าไปนั่งอยู่ในใจผู้คน ไม่ใช่การไปนั่งทับศีรษะใคร

เปลี่ยน . . เพื่อให้เราเข้าใจกันมากขึ้น

เรียนรู้ . . ที่จะปรับตัว เปลี่ยนแปลง และแก้ไข

เตรียมพร้อม . . ที่จะเผชิญหน้าอย่างกล้าหาญ และเข้มแข็ง

ในโลกนี้ไม่มีอะไรจะอยู่คงถาวร

ตัวเราเอง ก็กำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างช้าๆ

……………………………………….

ขอขอบคุณ : บ้านข้างวัด, storylog

เรียบเรียงโดย : beautyinfoo

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *